Αρχική > Βιβλία > Ἐγωπάθεια: Σημάδι τρέλλας!

Ἐγωπάθεια: Σημάδι τρέλλας!

«Ἄνθρωπος εἶναι ζῶον λογικόν ἔχον ἀκατά-σχετον κλίσιν εἰς τό παραλογίζεσθαι», σατύριζε ὁ Ἐμμανουήλ Ροϊδης.

Ὁ Γάλλος κοινωνιολόγος Μισέλ Φουκώ στό βιβλίο του, «Ἡ ἱστορία τῆς τρέλας», ἔκδ. Ἡριδανός), περιγράφει κατά τρόπο ρεαλιστικό τό πάθος τῆς «ἐγωπάθειας»· τήν θεωρεῖ σύμπτωμα τῆς τρέλας. Γράφει: Ἡ ἐγωπάθεια εἶναι τό πρῶτο σημάδι τῆς τρέλας, κι’ ἀκριβῶς ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐγωπαθής, θεωρεῖ τό λάθος σάν ἀλήθεια».
Καί ἄν λάβουμε ὑπ’ὄψη, πώς τό πάθος τῆς ἐγωπάθειας εἶναι ἔμφυτο, «ἰδιοκτησία» ὅλων τῶν ἀνθρώπων, τότε ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει μέσα του καί μιά «δόση» τρέλας ἐξ οὗ καί ἡ παροιμία «ἄν ἡ ζούρλια εἶχε κέρατα, θά φαίνοταν σέ ὅλους».

Στή συνέχεια ὁ συγγραφέας εἶναι προ-κλητικός. Τό «διασκεδάζει!». Γράφει: «Τοῦτος ἐδῶ, πιό κακομούτσικος καί ἀπό μαϊμοῦ, θαρρεῖ, ὡς εἶναι ὡραῖος σάν Νηρέας· κεῖνος ἐκεῖ χάμου, χάραξε μέ τό διαβήτη τρεῖς γραμ-μές, καί θεωρεῖ τήν ἀφεντιά του Εὐκλείδη· ὁ ἄλλος πάλι τό τραγούδι του τό ‘χει γιά ἰσάξιο τοῦ Ἑρμογένη, μόλο πού στέκει σάν τό γαϊδούρι μπρός στή λύρα κι’ἡ φωνή του φαλτσάρει ὅσο τοῦ κόκορα, ὅταν δαγκώνει ἐρωτικά τήν πουλαδίτσα του» (σελ. 29-30).

Ἡ «ἐγωπάθεια» εἶναι τόσο «παθιασμένη» μέ τό «ἐγώ», ὥστε ὁ,τιδήποτε προέρχεται ἀπό αὐτό, ὅσο ἄχρηστο καί ἄν εἶναι, τό βλέπει μέ συμπάθεια! Ἀκόμα (προσέξτε!) καί τίς ἀκαθαρσίες! Ὅλες λ.χ. οἱ ἀνθρώπινες ἀκαθαρσίες εἶναι ἐξίσου ἀπαίσιες. Δέν ὑπάρχουν ὡραῖες (!)…ἀκαθαρσίες! Ὅμως ὁ «ἐγωπαθής» ἀλλιῶς βλέπει τίς δικές του ἀκαθαρσίες, ἐπειδή ἀκρι-βῶς εἶναι δικές του, καί ἀλλιῶς τοῦ ἄλλου, ὅσο ἀγαπητός του καί ἄν εἶναι αὐτός ὁ ἄλλος!

Ὁ ἐγωπαθής σάν τέτοιος κινδυνεύει νά ὁδηγηθεῖ, χωρίς νά τό ἀντιληφθεῖ, σέ πνευματική αὐτοκτονία. Γιατί, ἄν ἀκόμα καί τίς «ἀκαθαρσίες» του τίς βλέπει μέ ἄλλο μάτι, (ἐπειδή ἀκριβῶς εἶναι δικές του), ἄς σκεφθοῦμε, πῶς βλέπει κάτι ἀσύγκριτα καλύτερο ἀπό τίς ἀκαθαρσίες του, ὡς εἶναι ἡ φιλοσοφία του γύρω ἀπό τή ζωή καί γύρω ἀπό τό θάνατο, πού ἔτυχε καί «σφηνώθηκε» στήν κεφαλή του!

«Οἱ γονεῖς (λέει ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής) ἀγαπᾶνε ὑπερβολικὰ τὰ παιδιά τους. Τὰ θεωροῦν σὰν τὰ πιὸ ἔξυπνα καὶ ὄμορφα, ἔστω καὶ ἂν οἱ ἄλλοι τὰ θεωροῦν σὰν τὰ πιὸ ἄσχημα καὶ ἀνόητα. Καὶ τό «ἐγώ» μας ἀγαπᾶ ὑπερβολικά-παθολογικά- τὰ δικά του παιδιά: τὶς σκέψεις! Τὶς θεωρεῖ σὰν τὶς πιὸ σοφὲς καὶ συνετές, ἔστω καὶ ἂν ὅλοι τὶς θεωροῦν ἀνοησίες».
Καί ὅπως οἱ γονεῖς δέν μποροῦν νά θυσιά-σουν τά παιδιά τους, ἔτσι καί ὁ ἐγωπαθής δέν μπορεῖ νά θυσιάσει τά δικά του «παιδιά», πού γενᾶ ἡ «κεφαλή» του, ὅσα παλαβά καί ἄν εἶναι αὐτά. Ὁπότε πορεύεται ἐπί γῆς ἔχοντας σάν δάσκαλο τήν ἐγωπάθειά του, καί μόνο τήν ἐγωπάθειά του, καί κατά τόν Lacordair «ὅποιος ἔχει δάσκαλο τόν ἑαυτό του, ἔχει δάσκαλο τρελλό».

Ὁ Χριστός μακάρισε τούς «πτωχούς τῷ πνεύματι» (Μτ. 5:3)· αὐτούς πού θεωροῦν τό σκεπτικό τους φτωχό, ὄχι σοφό, ἄρα δέν κιν-δυνεύουν νά παγιδευθοῦν ἀπό τίς λαθεμένες ἐπιλογές τους, καί μάλιστα σέ θέματα σοβα-ρά, γιατί ἔχουν τήν ταπείνωση νά συμβου-λεύονται τούς εἰδικούς καί πεπειρα-μένους.
Φαντασθεῖτε κάποιον νά ἔχει ὡς «σημαία» το πεπλανημένο σκεπτικό του! Ἄν βέβαια πρόκειται γιά θέματα δευτερεύοντα λίγο τό κακό, ἄν ὅμως πρόκειται γιά θέματα πνευμα-τικά καί οὐσιώδη, τότε;

από το Βιβλίο «Αντιβίωση»

Advertisements
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: