Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 2014

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής Μυστήρια και Αποκαλύψεις.

 

 

ArxMpakogiannis page-001

ArxMpakogiannis page-002

Advertisements
Κατηγορίες:Εξώφυλλα Βιβλίων

Σχόλια στά «πληρωτικά» τῆς Θ. Λειτουργίας

Τά «πληρωτικά» εἶναι δεήσεις, εὐχές πού λέγονται γιά τούς πιστούς, λίγο πρίν ἀπό τό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ, τοῦ Ὄρθρου κ.λ.π. Σάν νά τούς λέει ἡ Ἐκκλησία: Τώρα πού τελειώνουμε τήν προσευχή μας καί ἀναχωρεῖτε, νά ἔχετε μαζί σας ἄγγελο φύλακα, ὅλη τήν ἡμέρα νά τήν περάσετε ἅγια καί εἰρηνικά, κ.λ.π.       Ἐνῶ λοιπόν πληρωτικά λέγονται σέ ὅλες τίς ἀκολουθίες, «παραδόξως» στή Λειτουργία τῶν Κατηχουμένων, ἐκλείπουν! Ἀντίθετα στή Λειτουρ­γία τῶν Πιστῶν, λέγονται δυό φορές· μία στό τέλος, μετά τόν καθαγιασμό, καί μία στήν ἀρχή τῆς Λειτουργίας τῶν Πιστῶν, (μετά ἀπό τήν Μεγάλη Εἴσοδο).

Τά μετά τόν καθαγιασμό, καί πρός τό τέλος τῆς Λειτουργίας τῶν Πιστῶν, ταιριάζουν, Ὅμως αὐτά πού λέγονται στήν ἀρχή τῆς Λειτουργίας τῶν Πιστῶν δέν ταιριάζουν. Γιατί τά πληρωτικά λέγονται στό τέλος τῆς ἀκολουθίας, καί ὄχι στήν ἀρχή! Εἶναι πιθανόν, τά πληρωτικά αὐτά νά λέγονταν στό τέλος τῆς Λειτουργίας τῶν Κατηχου­μένων, σάν τελευταῖες εὐχές τῆς Ἐκκλησίας πρός αὐτούς, καί νά «μεταπήδησαν» στήν ἀρχή τῆς Λειτουργίας τῶν Πιστῶν. Ὁπότε στήνπερίπτωση αὐτή, εἶναι χίλιες φορές προτιμότερο νά παραλεί­πονται τά πληρωτικά αὐτά, παρά τά μετά τόν κα­θα­γιασμό. Καί γιά τούς ἑξῆς πρόσθετους λόγους:

1ον. Ὁ π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν (+1984) ἔλεγε, πώς ἡ παράλειψή τους δένει πιό καλά μέ τό ὅλο πνεῦμα τῆς Μεγάλης Εἰσόδου καί τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς. Δηλαδή: Γίνεται ἡ Μεγάλη Εἴσοδος, εὐλογεῖ ὁ Ἱερέας τό λαό, δίνεται ὁ ἀσπασμός τῆς ἀγάπης, δίνεται ἡ ὁμολογία πίστεως, (τό «Πιστεύ­ω»), καί εὐθύς, χωρίς τή μεσολάβηση τῶν πληρωτικῶν μπαίνουμε στήν Ἁγία Ἀναφορά.

2ον Τά πληρωτικά πού λέγονται μετά τόν καθαγιασμό, ἀναφέρονται καί στόν Βαρβερινό κώδικα (σελ. 38-39) στό ἀρχαιότερο δηλαδή «Εὐ­χο­λόγιο», (8ο -9ο μ.Χ. αἰ.). Πού σημαίνει πώς λέ­γονταν ἀπό παλιά στή Λειτουργία τῶν Πιστῶν, καί ἄρα δέν εἶναι νεώτερη προσθήκη, ὅπως ὑπο­στηρίζεται ἀπό μερικούς.

    & 3ον Ἔχουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου (τά μετά τόν καθαγιασμό) πιό μεγάλη δύναμη, γιατί πάνω στό Θυσιαστήριο εἶναι τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου.

(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη, Ναός, Ἱερέας, Θ.Λειτουργία, Θ.Κοινωνία, ἐκδόσεις «Θαβώρ»,

 

 

 

Ὅ,τι γυαλίζει δέν εἶναι χρυσάφι!

Ἀκοῦμε, πώς ὁ δεῖνα ἀσκητεύει μέσα σέ μιά  σπηλιά, τρώει μόνο λάχανα, καί τρέχουμε πρός συνάντησή του! Τόν θεωροῦμε, ἐκ τῶν προτέρων, πώς πρόκειται περί ἐπιγείου ἀγγέλου! Μακάρι…!

Βλέπουμε κάποιον  σκελετωμένο, μέ μακρυά γενειάδα, μέ ἕνα τριακοσιάρι κομποσχοίνι γύρω ἀπό τό λαιμό του, νά λέει, νά λέει! Καί τρέχουμε! Τόν θεωροῦμε ἐκ τῶν προτέρων ἅγιο! Μακάρι…!

Ἀκοῦμε, πώς ὁ κ. Τ.,  εἶναι μέρα-νύχτα στήν ἐκκλησία, ψέλνει, προσεύχεται, κοινωνεῖ, διαβάζει τή Γραφή, καί  τόν θεωροῦμε ἐκ τῶν  προτέρων ἐνάρετο, φερέγγυο ἄνθρωπο  καί τόν ἐμπιστευόμαστε! Μακάρι…!

Ἀκοῦμε, πώς ὁ κ. Χ.,  ἐργάζεται στήν ἐκκλησία, εἶναι νεωκόρος, ἐπίτροπος, ψάλτης, παπᾶς, κ.λ.π., καί τόν θεωροῦμε ἐκ τῶν προτέρων ἐνάρετο, φερέγγυο! Μακάρι…!

Ἀκοῦμε, πώς ὁ κ. Ψ.,  καλογηρεύει στό Ἅγιο Ὄρος,  στούς Ἁγίους Τόπους  καί τρέχουμε! Τόν θεωροῦμε ἐκ τῶν προτέρων ἅγιο! Μακάρι…!

Δηλαδή;

Ἐπειδή ὁ ἄλλος ἀσκητεύει μέσα στή σπηλιά  ἤ εἶναι σκελετός ἀπό τήν πολλή νηστεία ἤ συχνάζει μέρα-νύχτα μέσα στήν ἐκκλησία, ἐπειδή, ἐπειδή,  ἐπειδή, σημαίνει πώς αὐτόματα ἔγινε καί τέλειος χριστιανός;!

Ἔχει μέσα του τή χάρη τοῦ Χριστοῦ, καί τά χαρίσματα τοῦ ἁγίου Πνεύματος; Ἀγάπη, ταπείνωση, δικαιοσύνη; Ἔτσι, τόσο εὔκολα (οὐρανοκατέβατα!)  ἔρχονται αὐτά;!

Ὅταν δέν ἀγωνίζεσαι, ὅταν δέν ἀντιστέκεσαι στά πάθη σου, σωματικά ἤ ψυχικά,  ἄς εἶσαι ἀκόμα καί ἀρχάγγελος (!) ἄς κατοικεῖς ἀκόμα καί στόν Οὐρανό (ὅπου κατοικοῦσε ὁ Ἑωσφόρος!)  εἶσαι ἱκανός γιά ὅλα!

Ὅταν δέν ἔχεις ταπείνωση, συντριβή, φρόνιμα τελώνη, ἄς κοινωνεῖς κάθε μέρα, ἄς συχνάζεις κάθε μέρα στήν ἐκκλησία, κ.λ.π. κ.λ.π.,  εἶσαι καί πάλι ἱκανός γιά ὅλα! Καί νά κλέψεις, καί νά ἀδικήσεις, καί νά μοιχεύσεις, καί νά ψευδομαρτυρήσεις, (στό δικαστήριο!) καί νά διαστρέψεις τό Εὐαγγέλιο, ἀρνούμενος βασικές διδασκαλίες Του! Καί νά λές δικά σου πράγματα, φτιάχνοντας ἔτσι ἕνα  δικό σου Εὐαγγέλιο, «καλύτερο» ἀπό τοῦ Χριστοῦ…!

Θυμηθεῖτε: Τά φοβερά «οὐαί», ὁ ἀγαθός Χριστός δέν τά «ἐκτόξευσε»   σέ ἀνθρώπους τοῦ ὑποκόσμου, σέ τελῶνες, σέ πόρνες, σέ μοιχούς, ἀλλά σέ ἀνθρώπους, πού τούς προσκυνοῦσε ὁ κόσμος…! Πού φημίζονταν γιά τήν ἀρετή τους…! Σ’ αὐτούς πού διάβαζαν τίς Γραφές, πού ἔκαναν τήν προσευχή τους, πού ἀποδεκατοῦσαν  τίς περιουσίες τους, πού νήστευαν (ἔμειναν νηστικοί!) δυό φορές τήν ἑβδομάδα, πού δέν ἔλειπαν ἀπό τίς συναγωγές!

Θυμηθεῖτε:  Τόν Κύριο δέν τόν σταύρωσαν οὔτε οἱ ληστές, οὔτε οἱ πόρνοι, οὔτε οἱ τελώνες, ἀλλά οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες τοῦ λαοῦ! Οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ Γραμματεῖς, οἱ Φαρισαῖοι, οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ,  μέ πρωτοστάτες (φεῦ!) τούς Ἀρχιερεῖς…! (Μτ.27,20.Λκ.23,23).

 

απόσπασμα από το Βιβλίο «Χριστιανός ή Ηθοποιός»

Αρέσει σε %d bloggers: